Benim çocukuğumun bir kısmı Konya Beyşehir ve Şeydişehir' de geçti. Babam Seydişehir Aleminyum Fabrikasında çalışıyordu. İlçenin biraz dışında arsa alıp oraya ev yaptı. Ben ilkokul 3. sınıfa orada gittim bir yıl kaldık o evde. Babam merkezden okadar uzağa ev yapmış ki su ve elektrik olmadan oturduk. Geçen bayram ailesi Seydişehir' de oturan ama İst. yaşayan ilkokul arkadaşım bayram için Seydişehir'e gidecekti. Ne olur bizim evin resmini çek çok merak ediyorum dedim. Tamam ama bilmiyorum yerini şimdi oralar değişmiştir dedi. Ben tarif ettim. Oraya gidip rastgele resimler çekmiş. Gözlerime inanamadım. Sanki hayat fotoğrafta 1979 yılında donmuş gibiydi. Ev aynı evin ertafı aynı hiç değişmemiş. Benim o kocaman yılanı gördüğüm ağaç bile aynı. Anneme gösterdim resmi ikimizin boğazında düğümlenen yaşlar, birbirimizin gözlerine bakınca sel oldu... İşte evimiz; otuziki yıl sanki hiç geçmemiş donmuş kalmış, benim çocuk hafızamda kalan tablo gibi.
Evde kim duruyorki? ben olsam şimdiye kadar kesin giderdim..
YanıtlaSilBabaannem vefat edince biz Samsun'a taşındık. Ev fabrikada çalışan birine satıldı. O zamandan bu zamana kadar gitmek nasip olmadı.
YanıtlaSil